Synastria dla początkujących: astrologia relacji krok po kroku

Czym jest synastria? Krótka historia porównywania horoskopów

Synastria (z greckiego: syn, razem, i astron, gwiazda) to technika polegająca na zestawieniu dwóch horoskopów natywnych i analizie relacji między planetami, jakie zachodzą między nimi. Innymi słowy: bierzesz mapę nieba z momentu twoich narodzin i nakładasz ją na mapę nieba z momentu narodzin drugiej osoby. To, co widzisz w miejscach, gdzie wasze planety się spotykają, dotykają lub napinają, stanowi serce analizy synastrii.

Historia porównywania horoskopów sięga Babilonu, gdzie kapłani-astronodzy śledzili ruchy ciał niebieskich nie tylko w kontekście własnych losów władców, ale i relacji między państwami, rodami, parami królewskimi. W starożytnym Egipcie i Grecji dobór partnerów mógł uwzględniać pozycje planet, choć był to przywilej elit. Arabscy astronomowie średniowiecza rozwinęli techniki porównawcze, które następnie przeszły do Europy renesansowej. Przez wieki synastria była jednak dostępna tylko dla tych, którzy mogli zapłacić nadwornemu astrologowi.

Prawdziwa demokratyzacja tej techniki nastąpiła w drugiej połowie XX wieku, gdy psychologia jungowska spotkała się z astrologią w pracach takich autorów jak Liz Greene, i gdy komputery sprawiły, że obliczenie horoskopu przestało wymagać godzin rachunków. Dziś wystarczy aplikacja na telefonie, żeby w ciągu trzydziestu sekund mieć przed sobą synastię z kimkolwiek. To wygoda, ale i pułapka, do której wrócimy w dalszej części.

Mapa nieba jako język metafory

Zanim zaczniesz nakładać na siebie dwa horosk­opy, warto zatrzymać się przy fundamentalnym pytaniu: czym właściwie jest horoskop? W podejściu, które prezentujemy w Ezostylii, horoskop nie jest przepowiednią ani wyrokiem. Jest mapą symboliczną, językiem archetypów, który opisuje pewne tendencje energetyczne, wzorce psychologiczne i obszary życia, gdzie możesz spotkać się z określonymi wyzwaniami lub zasobami.

Planety w tym języku to archetypowe energie psychiczne. Słońce to poczucie tożsamości i wola wyrażania siebie. Księżyc to emocjonalna wrażliwość, potrzeba bezpieczeństwa i sposób, w jaki reagujesz instynktownie. Wenus to wartości estetyczne, sposób kochania i to, co cię przyciąga. Mars to napęd, energia działania, czasem konflikt. Saturn to struktura, odpowiedzialność i miejsca, gdzie życie wymaga od ciebie dojrzałości. Chiron to rana, ale i uzdrowiciel. Pluton to transformacja przez to, co nieświadome i nieuchronne.

Znaki zodiaku to sposób, w jaki dana energia się przejawia: Wenus w Baranie kocha inaczej niż Wenus w Rybach. Domy to obszary życia, sceny, na których te energie odgrywają swoje role. Kiedy pamiętasz o tej metaforycznej naturze astrologii, synastria staje się czymś znacznie bogatszym niż lista kompatybilnych i niekompatybilnych par.

Jak zbudować synastrię krok po kroku

Budowanie synastrii wymaga kilku prostych kroków. Oto jak to wygląda w praktyce:

1. Zbierz dane urodzeniowe obojga partnerów. Potrzebujesz daty urodzenia (dzień, miesiąc, rok), godziny urodzenia (możliwie dokładnej, najlepiej z aktu urodzenia lub metryki) i miejsca urodzenia. Brak godziny urodzenia uniemożliwia precyzyjne określenie Ascendentu i domów, ale pozwala nadal pracować z planetami.
2. Oblicz dwa horosk­opy natywne. Możesz skorzystać z darmowych kalkulatorów online lub aplikacji astrologicznych. Każdy horoskop pokazuje, gdzie znajdowały się planety w momencie narodzin danej osoby.
3. Nałóż oba koła. W klasycznej synastrii horosk­op jednej osoby (zazwyczaj rysowany jako koło wewnętrzne) zestawiamy z horoskopem drugiej (koło zewnętrzne). Możesz też pracować z tabelą aspektów, która automatycznie pokazuje kąty między planetami.
4. Zidentyfikuj aspekty między planetami. Szukaj koniunkcji (0 stopni), trynów (120 stopni), sekstylów (60 stopni), kwadratów (90 stopni) i opozycji (180 stopni) między planetami jednej osoby a planetami drugiej.
5. Sprawdź, do których domów drugiej osoby trafiają planety pierwszej. To tzw. nakładanie domów, jeden z najważniejszych elementów synastrii.
6. Zapisz swoje obserwacje i poddaj je refleksji. Nie spiesz się z interpretacją. Pozwól, by symbole "pracowały" w tobie przez chwilę.

Jeśli chcesz pogłębić swoją wiedzę o symbolice liczb i cykli, które uzupełniają analizę relacji, zajrzyj do naszego działu numerologia, gdzie znajdziesz narzędzia wspierające astrologiczną refleksję.

Kluczowe aspekty synastrii: koniunkcje, tryny, kwadraty i opozycje

Aspekty to kąty między planetami. W synastrii analizujemy je między planetami dwóch różnych osób. Każdy aspekt niesie inną jakość energii:

• Koniunkcja (0 stopni): planety są blisko siebie i ich energie zlewają się w jedną. Może to oznaczać silne utożsamienie, intensywną więź, ale i trudność z rozróżnieniem własnych potrzeb od potrzeb partnera.
• Tryn (120 stopni): aspekt harmonijny, oznaczający naturalny przepływ energii, łatwość współpracy i wzajemne rozumienie się bez wysiłku. Może też oznaczać strefę komfortu, w której para nie rośnie.
• Sekstyl (60 stopni): łagodniejsza harmonia, możliwości i szanse, które wymagają jednak odrobiny wysiłku, by je urzeczywistnić.
• Kwadrat (90 stopni): napięcie, tarcie, wyzwanie. Planety w kwadracie "drażnią" się nawzajem, zmuszając do działania i rozwiązania konfliktu. W długoterminowych związkach kwadraty bywają motorem wzrostu.
• Opozycja (180 stopni): polaryzacja energii. Partnerzy mogą się wzajemnie przyciągać właśnie dlatego, że wyrażają przeciwstawne bieguny tego samego kontinuum. Ryzykiem jest projekcja własnych cieni na drugą osobę.

Warto pamiętać, że żaden aspekt nie jest sam w sobie "dobry" ani "zły". Jak podkreśla Stephen Arroyo, trudne aspekty, kwadraty i opozycje, są równie wartościowe jak harmonijne, bo wymuszają świadomy rozwój obojga partnerów.

Planety miłości i przyciągania: Wenus, Mars i Księżyc jako pierwsza linia analizy

Kiedy zaczynasz czytać synastrię, naturalnym punktem startowym są planety najbardziej związane z miłością, pożądaniem i emocjonalnym bezpieczeństwem. To Wenus, Mars i Księżyc. Jak zauważa nauczycielka astrologii prowadząca warsztaty dla początkujących: obserwuję powtarzający się błąd u osób zaczynających przygodę z synastią, patrzą tylko na Słońce i Wenus, ignorując Księżyc. Tymczasem to właśnie Księżyc w relacji odpowiada za poczucie bezpieczeństwa emocjonalnego i codzienne rytmy współżycia.

Wenus opisuje, jak kochasz i czego szukasz w partnerze na poziomie wartości i estetyki. Tryn lub koniunkcja Wenus jednej osoby z Wenus lub Ascendentem drugiej często towarzyszy poczuciu wzajemnego uznania i przyjemności bycia razem.

Mars to energia działania, seksualności i asertywności. Koniunkcja Marsa jednej osoby z Wenus drugiej jest klasycznie opisywana jako wskaźnik przyciągania fizycznego. Kwadrat Marsa może jednak oznaczać napięcie w obszarze inicjatywy i konfliktu.

Księżyc to klucz do emocjonalnej intymności. Harmonijne aspekty między Księżycami lub między Księżycem jednej osoby a Słońcem drugiej sugerują naturalne wzajemne odżywianie emocjonalne i rytm, który nie wymaga negocjacji. Trudne aspekty Księżyca oznaczają często, że partnerzy mają różne potrzeby w zakresie bliskości, czułości lub bezpieczeństwa i muszą o tym rozmawiać.

Chcesz dowiedzieć się więcej o symbolice Księżyca w cyklu miesięcznym? Sprawdź nasz kalkulator faz Księżyca, który pomoże ci śledzić jego energię w codziennym życiu.

Saturn, Chiron i Pluton w synastrii: wzrost, ból i transformacja

Te trzy planety i punkty astroidalne budzą największy lęk u osób, które samodzielnie robią synastrię w internecie. I są zarazem miejscami, gdzie dzieje się najgłębsza praca w związku.

Saturn w synastrii to planeta struktury, odpowiedzialności i czasu. Kiedy Saturn jednej osoby dotyka Słońca, Księżyca lub Wenus drugiej, może pojawić się poczucie, że ta relacja "czegoś wymaga". Astrolożka prowadząca sesje doradcze online od ponad piętnastu lat opisuje to tak: klientki najczęściej przychodzą z synastrii zrobionej samodzielnie przez internet i są przestraszone "złymi" aspektami, kwadratem Saturna lub opozycją Plutona. Moja praca polega głównie na depatologizowaniu tych symbolów: tłumaczę, że Saturn w synastrii to często po prostu obszar, gdzie para musi włożyć więcej wysiłku i dojrzałości, nie wyrok skazujący związek.

Chiron, planetoida-centaur, symbolizuje ranę, która leczy. W synastrii aspekty Chirona często wskazują na obszary wzajemnego uzdrawiania lub wzajemnego dotykania starych zranień. Relacja z silnymi aspektami Chirona może być intensywna terapeutycznie, ale wymaga dużej świadomości, by nie wpaść w rolę "zranionego" i "uzdrowiciela".

Pluton w synastrii to transformacja przez to, czego nie można uniknąć. Aspekty Plutona jednej osoby z planetami drugiej mogą oznaczać relację, która fundamentalnie zmienia oboje partnerów. Bywa, że ta zmiana jest bolesna. Bywa, że jest nieuchronna i głęboko potrzebna. Pluton nie pyta o zgodę, dlatego jego obecność w synastrii zaprasza do pytania: jak świadomie przechodzić przez te transformacje razem?

Domy synastrii: gdzie lądują twoje planety w życiu partnera?

Jednym z najbardziej praktycznych elementów synastrii jest analiza domów. Kiedy nakładasz swój horoskop na horoskop partnera, twoje planety "wpadają" do jego domów, czyli wchodzą w jego obszary życia. To pokazuje, w której sferze jego egzystencji twoja energia najbardziej się uaktywnia.

Na przykład: jeśli twój Mars wypada w siódmym domu partnera (domu związków i partnerstwa), prawdopodobnie odczuwa on twoją energię, napęd, asertywność, a może i konfrontacyjność właśnie w kontekście samej relacji. Psychoterapeutka integrująca elementy symboliczne w pracy z parami opisuje to tak: czasem proszę parę, by przed sesją sprawdziła, jakie planety jednej osoby "wpadają" do którego domu drugiej. Nie interpretuję tego jako prawdy o ich losie, ale jako metaforę do rozmowy. Jeśli czyjś Mars trafia do siódmego domu partnera, pytam: gdzie w waszej relacji czujesz jego energię, napęd, może też konflikt? To otwiera dialog, którego para sama by nie zaczęła.

Kilka kluczowych domów w kontekście synastrii:

• Dom pierwszy: planeta jednej osoby tu sugeruje silny wpływ na tożsamość i sposób postrzegania siebie przez partnera.
• Dom czwarty: dom domu, rodziny, korzeni. Planeta tu może oznaczać poczucie "bycia u siebie" przy drugiej osobie.
• Dom siódmy: dom partnerstw i związków. Aktywacja tego domu przez planety partnera czyni relację centralnym tematem życia.
• Dom ósmy: intymność, seksualność, transformacja, wspólne zasoby. Intensywny obszar.
• Dom dwunasty: nieświadomość, ukryte wzorce, sprawy, których nie widać na co dzień. Planety tu mogą aktywować stare wzorce lub sprawiać, że para "działa na siebie" w sposób trudny do uświadomienia.

Chcesz pogłębić rozumienie energii archetypicznych? Odwiedź nasz dział tarot, gdzie symbole kart mogą uzupełnić astrologiczną refleksję o kolejną warstwę znaczeń.

Co mówi nauka

Uczciwa rozmowa o synastrii wymaga zatrzymania się przy tym, co wiemy z badań naukowych. Astrolodzy często powołują się na intuicję, tradycję i przypadki kliniczne. Nauka patrzy na astrologie inaczej i wyniki tej konfrontacji nie są korzystne dla predykcyjnych roszczeń horoskopu.

W 1985 roku Shawn Carlson przeprowadził rygorystycznie kontrolowane, podwójnie zaślepione badanie z udziałem doświadczonych astrologów (Carlson, 1985). Zadaniem uczestników było dopasowanie horoskopów do profili osobowościowych sporządzonych za pomocą standaryzowanego testu CPI. Astrolodzy nie osiągnęli wyników istotnie różnych od poziomu losowego, co podważyło trafność predykcyjną astrologii natywnej. Badanie zostało opublikowane w prestiżowym czasopiśmie "Nature" i do dziś stanowi jeden z najczęściej cytowanych argumentów w tej debacie.

Roger Culver i Philip Ianna w swojej monografii z 1988 roku (Culver, Ianna, 1988) przeprowadzili metaanalizę ponad trzech tysięcy przepowiedni astrologicznych. Ich wniosek był jednoznaczny: trafność prognoz, w tym tych opartych na aspektach synastrii, plasowała się na poziomie nieistotnie różnym od przypadku. Autorzy nie zakwestionowali wartości astrologii jako systemu symbolicznego, ale wyraźnie oddzielili ją od narzędzia predykcyjnego.

Osobną kwestią jest tzw. efekt Marsa, opisany przez Michela Gauquelina, który miał sugerować korelację między pozycją Marsa w momencie narodzin a osiągnięciami sportowymi. Suitbert Ertel (Ertel, 1988) poddał te dane ponownej analizie i ujawnił błędy metodologiczne w doborze próby, znacząco osłabiając argumentację za astrologiczną korelacją cech osobowości z pozycjami planet.

Co z tego wynika dla synastrii? Nie ma naukowych dowodów na to, że porównanie horoskopów pozwala przewidzieć sukces lub porażkę związku. Nie oznacza to jednak, że synastria jest bezwartościowa. Oznacza to, że jej wartość leży gdzie indziej: w symbolicznym języku, który otwiera przestrzeń do rozmowy, refleksji i samoświadomości.

Z książek

"Aspekty między planetami dwojga ludzi nie są wyrokiem losu. Są mapą nieświadomych projekcji i wzajemnych kompleksów, które para wnosi do relacji. Czytanie synastrii psychologicznie oznacza pytanie nie o to, czy ten związek 'zadziała', lecz o to, jakie nieświadome materiały każde z nich aktywuje w drugim."

Liz Greene jako pierwsza połączyła synastrię z psychologią jungowską w sposób systematyczny. Jej podejście, opisane w "Relating" (1977), proponuje czytanie aspektów nie jako dobrego lub złego losu, lecz jako mapy nieświadomych projekcji i wzajemnych kompleksów między partnerami. To zmiana paradygmatu: z astrologii przepowiedni na astrologię psychologiczną.

Robert Hand w "Planets in Composite" (1975) wprowadził pojęcie horoskopu kompozytowego, czyli horoskopu "środkowego" dwóch osób, tworzonego przez uśrednienie pozycji odpowiadających sobie planet. Hand argumentuje, że horoskop kompozytowy opisuje relację jako żywą, odrębną "trzecią istotę" o własnej dynamice, niezależnej od indywidualnych horoskopów partnerów. To uzupełnienie klasycznej synastrii, które warto znać, nawet jeśli zaczynasz dopiero przygodę z tą techniką.

Stephen Arroyo w "Astrology, Karma and Transformation" (1978) osadza synastrię w kontekście ewolucji duszy i wzajemnych lekcji, jakie partnerzy przynoszą sobie nawzajem. Jego kluczowa teza: trudne aspekty, kwadraty i opozycje, są równie wartościowe jak harmonijne, bo wymuszają świadomy rozwój. Para z samymi trynami może żyć wygodnie, ale nieruchomo. Para z kwadratami ma energię do zmiany, jeśli potrafi jej świadomie użyć.

Donna Cunningham w "How to Read Your Astrological Chart" (1999) kładzie nacisk na autonomię czytelnika i demistyfikację astrologii. Jej podejście do synastrii jest zdecydowane: żaden układ planet nie determinuje sukcesu związku. Kluczem jest zawsze świadoma praca obojga partnerów. To zdanie warto zapamiętać jako mantrę towarzyszącą lekturze każdej synastrii.

Z doświadczenia praktyków

Teoria to jedno. Praktyka doradcza to coś, co weryfikuje symboliczne systemy w kontakcie z żywymi ludźmi i ich historiami. Dlatego w Ezostylii przykładamy dużą wagę do głosów praktyków.

Astrolożka prowadząca sesje doradcze online od ponad piętnastu lat obserwuje powtarzający się wzorzec: klientki przychodzą z gotową synastią zrobioną przez internet i są przestraszone tym, co przeczytały. Saturn w kwadracie, Pluton w opozycji, Mars w napięciu. Zamiast otwierać rozmowę o relacji, te wyniki ją zamykają, bo para zaczyna wierzyć, że "skazani są na trudności". Praca doradcza polega wtedy na depatologizowaniu symboli i przywracaniu sprawczości: to nie gwiazdy decydują, czy dacie radę, ale to, ile wysiłku i dojrzałości jesteście gotowi włożyć.

Psychoterapeutka integrująca elementy symboliczne w pracy z parami używa synastrii inaczej: jako narzędzia do otwarcia dialogu. Nie interpretuje jej jako prawdy o losie, ale jako metaforę zapraszającą do pytania. Zauważa, że klienci znacznie łatwiej przyswajają trudne informacje o dynamice swojego związku, gdy są opakowane w symboliczny język planet. Symbolika działa jak bufor, pozwala zobaczyć siebie bez uruchamiania mechanizmów obronnych.

Tarocistka i konsultantka pracująca na pograniczu astrologii i coachingu wartości łączy niekiedy odczyt kart z prostą analizą synastrii. Jej obserwacja jest zbieżna: symboliczne ramy obniżają opór i pozwalają parze rozmawiać o sprawach, które w bezpośrednim ujęciu byłyby zbyt bolesne lub zbyt abstrakcyjne.

Jeśli chcesz doświadczyć, jak symbole kart tarota mogą uzupełnić astrologiczną refleksję, odwiedź naszą żywą wróżkę, gdzie możesz porozmawiać z doświadczoną konsultantką.

Pułapki synastrii dla początkujących: determinizm, efekt samospełniającego się proroctwa i etyka

Synastria jest narzędziem potężnym symbolicznie, a właśnie dlatego może być niebezpieczna w rękach kogoś, kto traktuje ją zbyt dosłownie. Kilka pułapek, na które warto uważać:

• Determinizm astrologiczny: przekonanie, że skoro kwadrat Saturna jest w synastrii, związek "musi" być trudny lub skazany na porażkę. To fałszywe. Symbole opisują tendencje energetyczne, nie wyroki.
• Efekt samospełniającego się proroctwa: jeśli przekonasz się, że "nie pasujesz" do partnera według synastrii, zaczniesz zachowywać się w sposób, który to potwierdza. Wiara w przepowiednię zmienia rzeczywistość, ale nie przez magię, lecz przez mechanizmy psychologiczne.
• Ignorowanie kontekstu: synastria nigdy nie istnieje w próżni. Dwoje ludzi przynosi do relacji swoje historię, traum, wzorce rodzinne, wartości i decyzje. Żaden horoskop nie jest w stanie uchwycić tej złożoności w pełni.
• Etyka astrologa: jeśli dajesz porady astrologiczne innym, pamiętaj, że twoje słowa mają wagę. Powiedzenie komuś "ten związek jest skazany na zagładę" może wyrządzić realną krzywdę. Mów o tendencjach, pytaj o doświadczenie osoby, nie orzekaj.
• Zaniedbanie własnej pracy: synastria może być wymówką, by nie pracować nad sobą. "Mamy trudne aspekty, więc nic nie mogę zrobić" to odwrócenie sensu narzędzia. Jak pisze Donna Cunningham, kluczem jest zawsze świadoma praca obojga partnerów, nie układ planet.

Jak to wykorzystać w praktyce

Synastria jako narzędzie dialogu i samorozwoju, a nie wyroku, otwiera konkretne możliwości praktyczne. Oto kilka sposobów, w jakie możesz ją zastosować:

Rozmowa z partnerem. Zamiast interpretować synastrię w samotności i wyciągać wnioski, zaproś partnera do wspólnego czytania. Sprawdzajcie razem, jakie aspekty są między waszymi planetami, i pytajcie siebie nawzajem: czy to rezonuje z twoim doświadczeniem naszej relacji? To zamienia astrologię w narzędzie komunikacji.

Refleksja indywidualna. Użyj synastrii jako lustra do pracy nad sobą. Jeśli twój Pluton w kwadracie z Wenus partnera wywołuje tendencje kontrolne, to zaproszenie do refleksji nad własnymi wzorcami, nie powód, by winić kosmiczny układ.

Praca z terapeutą lub coachem. Symbole astrologiczne mogą być wspaniałym językiem w terapii par, pod warunkiem, że terapeuta traktuje je jako metafory, a nie diagnozy. Jeśli twój terapeuta jest otwarty na integrację symbolicznych narzędzi, synastria może wzbogacić sesje.

Dziennik astrologiczny. Prowadź zapiski o tym, jak dane aspekty synastrii manifestują się w konkretnych sytuacjach. To badanie empiryczne na małą skalę, które pozwala ci samodzielnie ocenić, na ile symbolika rezonuje z twoją rzeczywistością.

Jeśli interesują cię inne narzędzia symboliczne do pracy nad sobą i relacjami, sprawdź naszą matrycę losu, która łączy numerologię z archetypiczną mapą życia.

FAQ

Czy synastria może przewidzieć, czy związek przetrwa?

Nie. Badania naukowe, w tym podwójnie zaślepione badanie Carlsona z 1985 roku, nie potwierdziły predykcyjnej trafności astrologii. Synastria może opisywać tendencje energetyczne i wzorce w relacji, ale sukces lub porażka związku zależy przede wszystkim od decyzji, pracy i wartości obojga partnerów.

Jakie dane są potrzebne do synastrii?

Do pełnej synastrii potrzebujesz daty urodzenia, godziny urodzenia (możliwie dokładnej) i miejsca urodzenia dla obojga partnerów. Brak godziny urodzenia uniemożliwia analizę Ascendentu i domów, ale pozwala nadal pracować z pozycjami planet.

Które aspekty synastrii są najważniejsze?

Tradycyjnie za najważniejsze uznaje się aspekty między Słońcami, Księżycami, Wenus i Marsem obojga partnerów. Nie mniej ważne są aspekty Saturna (struktura relacji), Chirona (wzajemne uzdrawianie lub rany) i Plutona (transformacja). Warto też sprawdzić, do których domów drugiej osoby trafiają twoje planety.

Czy zła synastria oznacza, że powinniśmy się rozstać?

Absolutnie nie. Pojęcie "złej" synastrii jest samo w sobie problematyczne. Trudne aspekty, kwadraty, opozycje, oznaczają obszary wymagające pracy i świadomości, nie wyroki rozstania. Jak ujmuje to Stephen Arroyo, trudne aspekty są często motorami głębokiego wzrostu. Para bez żadnych napięć w synastrii może żyć komfortowo, ale bez impetu do zmiany.

Czy synastrię można stosować do relacji innych niż romantyczne?

Tak. Technikę porównywania horoskopów można stosować do analizy dynamiki przyjaźni, relacji rodzinnych (rodzice i dzieci), relacji zawodowych czy partnerskich w biznesie. Symbole działają podobnie: opisują energetyczną dynamikę i obszary potencjalnego tarcia lub harmonii w każdym rodzaju relacji.

Źródła

1. Carlson, S. (1985). A double-blind test of astrology. Nature, vol. 318.
2. Culver, R., Ianna, P. (1988). Astrology: True or False? A Scientific Evaluation. Prometheus Books.
3. Ertel, S. (1988). Raising the Hurdle for the Athletes' Mars Effect. Journal of Scientific Exploration, vol. 2.
4. Greene, L. (1977). Relating: An Astrological Guide to Living with Others on a Small Planet.
5. Hand, R. (1975). Planets in Composite.
6. Arroyo, S. (1978). Astrology, Karma and Transformation.
7. Cunningham, D. (1999). How to Read Your Astrological Chart.